##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

رحمن بختیاری ,

چکیده

دین مانوی در زمان ساسانیان، که در ایران حکومتی دینی برپا کرده بودند، گسترش یافت. امّا بزرگان دین زردشتی، که حکومت پادشاهان ساسانی را نیز تحت تأثیر خود قرار داده بودند، با این دین سر به مخالفت برداشتند و سرانجام مانی را محاکمه و اعدام کردند و دینش را از ایران برانداختند. این مخالفت ها و ضدیّت ها در پاره ای از متن های پهلوی و پازند، ازجمله متن پازند شکند گمانیک، کتیبه های کردیر و متن پهلوی دینکرد سوم بازتاب یافته است. در این مقاله ابتدا به معرفی این متن ها پرداخته شده، بخش هایی از آنها ذکر و از نظر محتوایی بررسی و با آموزه های مانوی مقایسه شده است.
کلیدواژه ها: دین مانوی، فارسی میانه زردشتی، دینکرد، پازند.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
بختیاریر. (2011). متن‌های ضد مانوی (فارسی میانة زردشتی). جستارهای نوین ادبی, 43(4), 27-42. https://doi.org/10.22067/jls.v43i4.10184
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی