##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

علیرضا مظفری

چکیده

در بررسی اساطیر اقوام و ملل مختلف می‌توان به یک عده اساطیر پایه باورمند بود. این اساطیر، نمونه و منشاء پیدایش اساطیر متأخرترند. معمولاً خودِ اساطیرِ پایه یا بخشی از عناصر سازندة آن بنا به انگیزه‌های مختلف در معرض فراموشی قرار می‌گیرند؛ اما این اساطیر هرگز به طور کامل محو و نابود نمی‌گردند، بلکه در طول تاریخ و در فرایند غبار زدایی از حافظة ناخودآگاه جمعی در ضمن روایت‌های دیگرِ اساطیری مورد بازآفرینی و احیا قرار می‌گیرند؛ مانند احیای «جام جم » در اسطورة کیخسرو. با بررسی اساطیر متأخر می‌توان بخش‌های فراموش شدة اساطیر پایه را مانند تکه‌های پراکنده کنار هم چید و به چنـد و چون آن اساطیر دست یافت. در این مقاله روایت اساطیری جمشید به عنوان اسطوره‌ای پایه برای زایش اسطوره‌های ترمیمی مورد مطالعه قرار گرفته است.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
مظفریع. (1). زایش اسطوره‌های ترمیمی در سنت اساطیری ایران. جستارهای نوین ادبی, 44(3), 149-166. https://doi.org/10.22067/jls.v44i3.12653
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی

مقالات بیشتر خوانده شده از همین نویسنده