نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۶ ، شماره ۱۸۱ (۱۳۹۲)

عنوان مقاله: بررسی تأثیر شاهنامه در امثال فارسی بر پایۀ امثال‌و‌حکم دهخدا*


صفحات: 1-28

DOI: 10.22067/jls.v46i2.27622

چکیده
شاهنامة فردوسی به دلیل ویژگی‌های منحصر به فردی چون اشتمال بر تاریخ و فرهنگ دیرینه و پرافتخار ایران زمین، توجه همة طبقات مردم ایران از جمله عوام را به خود جلب کرده است. یکی از نمودهای توجه عوام به شاهنامه را می‌توان در امثال رایج در بین آن‌ها مشاهده کرد. مصراع ها، ابیات و مضامینی از شاهنامه که به عنوان مَثَل بر سر زبان‌ها افتاده یا مثل‌هایی که حول داستان‌ها، شخصیت‌ها، سراینده و خود واژة شاهنامه شکل گرفته است، از نفوذ گسترده و عمیق شاهنامه در «حکمت توده» حکایت دارد. هدف این مقاله بررسی نقش و سهم فردوسی و شاهنامه در مثل های فارسی موجود در امثال و حکم دهخدا و کندوکاو در این مثل-هاست. برای این منظور با دو رویکرد اثرمحور و مثل محور به بررسی امثال مأخوذ از شاهنامه پرداخته و این امثال را از لحاظ گونه شناسی و موضوعی مورد بررسی قرار داده ایم. در پایان نیز به بررسی دلایل فراوانی امثال و حکم مأخوذ از شاهنامه و تفکیک مثل ها و ارسال المثل های شاهنامه پرداخته ایم.

کلمات کلیدی:   شاهنامه، امثال و حکم، مَثَل ، گونه های مثلی، موضوعات مثلی.


دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 3343

بازدید: 691

تاریخ دریافت: 1392/08/07 , تاریخ پذیرش: 1392/08/07 , تاریخ انتشار: 1392/08/07

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )