##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

محمد مهدی احدیان رحمان بختیاری

چکیده

نامهای جغرافیایی واژگانی هستند که در طول تاریخ برای نامیدن یک مکان ساخته شده و به کار رفته‌اند. بررسی این نامها از دیدگاه زبان‌شناسی تاریخی می‌تواند ما را در به دست آوردن آگاهیهای تاریخی از زبان و فرهنگ مردمان ساکن در آن ناحیه یاری دهد.
این مقاله، پس از تعریف جاینام، جاینام‌شناسی و رابطة آن با زبان‌شناسی تاریخی و ریشه‌شناسی را نشان می‌دهد. پس از آن به دسته بندی جاینامها پرداخته و در هر مورد مثالهایی به ویژه از استان همدان ارائه می‌کند. سپس روشی برای مطالعۀ جاینامها ارائه نموده و به تشریح منابع مورد استفاده در جاینام‌شناسی ایران و ضرورت تدوین فرهنگ جاینامها می‌پردازد.
کلیدواژه‌ها: جاینام‌شناسی، زبان‌شناسی تاریخی، ریشه‌شناسی، فرهنگ جاینامها.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
احدیانم. م., & بختیاریر. (۱۳۸۹-۰۹-۱۳). درآمدی بر جاینام‌شناسی ایران. جستارهای نوین ادبی, 42(2), 181-199. https://doi.org/10.22067/jls.v42i2.4190
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی