نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۷، شماره ۱۸۶،(۱۳۹۳)

عنوان مقاله: گوهر و هنر در شاهنامه و بازتاب آن در ادب فارسی


صفحات: 29-54

DOI: 10.22067/jls.v47i3.44862

چکیده
یکی از کلیدی‌ترین مباحث شاهنامهشناسی مبحث گوهر و هنر در این حماسه است. از دیدگاه شاهنامه، جهان آفرین، جهان کهین (مردم) و جهان مهین (گیتی) را هر یک با گوهری وی‍‍ژه آفریده است و هر دو ناگزیر‌ند فرمان گوهرها‌یشان را گردن گذارند، اما به گوهر جهان کهین (مردم) اختیار خویش را تفویض کرده و چونین است که آدمی از جوهرة دیگری به نام هنر نیز که محصولِ اِعمال همین اختیار خداداد است، برخورداری حاصل کرده است. بنا به مندرجات شاهنامه، انسان به یاریگری هنر می‌تواند سرانجام راه تدویری سرشت خود را به طریق سرنوشت پیوسته و دایرة کمال خویش را فراهم آورد و بدین ترتیب در عین حال که نخستین فطرت است، پسین شمار هم باشد. به انگاشت این مقاله، تمامت شاهنامه در حقیقت نمایش تفصیلی این دو بیت از این حماسة بی‌بدیل است:
تو را از دو گیتی برآورده‌اند
به چندین میانجی بپرورده‌اند

نخستین فطرت، پسین شمار
تویی خویشتن را به بازی مدار

کلمات کلیدی:   شاهنامه; هنر; گوهر; کوشش; بخشش

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 1492

بازدید: 674

تاریخ دریافت: 1393/12/11 , تاریخ پذیرش: 1393/12/24 , تاریخ انتشار: 1393/12/24

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )