نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۸، شماره ۱۸۹،(۱۳۹۴)

عنوان مقاله: بررسی تأثیرات شاهنامه بر حملۀ حیدری باذل مشهدی


صفحات: 113-139

DOI: 10.22067/jls.v48i2.48725

چکیده
حملۀ حیدری باذل مشهدی یکی از نخستین و مشهورترین حمله هایی است که در قرن دوازدهم سروده شده است. باذل این اثر را در بحر متقارب و قالب مثنوی به سبک و سیاق شاهنامه نوشته است، تعداد ابیات آن بین ۲۰ تا ۳۰ هزار بیت‌ است و شاعر در آن پس از مناجات و نعت‌ رسول (ص) و ولی (ع)، داستان تاریخ اسلام را از بعثت‌ پیامبر (ص) تا کشته شدن عثمان به نظم می‌کشد و داستان در همین جا با مرگ او ناتمام می‌ماند. پس از باذل، چندین نفر کارش را ادامه دادند و تکمله هایی بر اثر او سرودند، شاعری ‌به ‌نام ‌نجف ‌‌در سال ۱۱۳۵ق.‌ با سرودن ‌ابیاتى‌، از میان این‌تکمله‌ها منظومة میرابوطالب ‌فندرسکى ‌را به‌ حملة حیدری ‌باذل‌ ملحق ‌ساخت‌ و آن را به ‌شکل‌ مجموعه‌ای واحد درآورد. این اثر همانند سایر حماسه های پس از شاهنامه بسیار متأثر از سبک و زبان فردوسی است و گاه این تأثیر در برخی داستان ها چنان پیش می رود که به مرحلۀ تقلید می رسد. نویسنده قصد دارد در این مقاله با بررسی تطبیقی و جزء به جزء دو اثر، میزان تأثیرپذیری باذل از فردوسی را در بخش های مختلف حملۀ حیدری نشان دهد.

کلمات کلیدی:   حملۀ حیدری; باذل مشهدی; شاهنامه; تأثیرپذیری

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 647

بازدید: 560

تاریخ دریافت: 1394/05/07 , تاریخ پذیرش: 1394/05/19 , تاریخ انتشار: 1394/05/19

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )