نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۸، شماره ۱۹۱،(۱۳۹۴)

عنوان مقاله: در باب راهبر کینه دار رویکردی ترامتنی به سازه ای حماسی


صفحات: 65-88

DOI: 10.22067/jls.v48i3.50488

چکیده
روایت شناسان معتقدند هرگاه متنی، متنی دیگر را فرایاد آورد، میان آن ها رابطه ای بینامتنی (یا ترامتنی) برقرار شده است. برخی نیز معتقدند میان متون همواره چنین رابطه ای وجود دارد؛ در همین مسیر بود که ژنت، نظریۀ طبقه بندی انواع روابط میان متون را طرح کرد. عده ای دیگر از روایت شناسان مانند پراپ و تودوروف روشی خاص برای تحلیل روایات عرضه کردند: تجزیۀ روایت به کوچک ترین اجزای سازنده اش (واحدهای کمینه) برای بررسی و تحلیل علمی تر.
در این تحقیق، سازه ای باستانی که علاوه بر شاهنامه، در دیگر انواع متون آمده، مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق ترکیبی از روش ژنت و تودوروف است؛ سازۀ مورد بحث به اجزای سازنده اش تجزیه شده و پس از تحلیل، نوع رابطۀ میان روایات بیان خواهد شد. تا آنجا که نگارنده می داند، این روش ترکیبی تاکنون در تحلیل شاهنامه و سازه های آن به کار نرفته است. نتایج تحقیق نشانگر آن است که اوّلاً میان شاهنامه و دیگر متون مورد بحث، در این سازه نوعی گفتگوی بینامتنی (ترامتنی) وجود دارد. دودیگر این که در این سازۀ خاص، شاهنامه، پیش متن یا زیرمتن است و بقیۀ متون، پس متن یا زبرمتن. سه دیگر این که ویژگی هایی ذهنی و اجتماعی نزد مردمان قدیم وجود داشته که چنین گفتگوهایی را به وجود می آورده و تسهیل می کرده است.

کلمات کلیدی:   ترامتنیت; سازه; شاهنامه; پیش متن; پس متن

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 1111

بازدید: 2581

تاریخ دریافت: 1394/07/18 , تاریخ پذیرش: 1395/08/08 , تاریخ انتشار: 1395/08/08

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )