نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۸، شماره ۱۹۰،(۱۳۹۴)

عنوان مقاله: بررسی مفهوم «درویش راستین» در متون فارسی میانۀ زردشتی


صفحات: 141-158

DOI: 10.22067/jls.v48i3.53279

چکیده
در متون فارسی میانه، واژه‌های «درویشی»، «شکوه» و «نیاز» بر فقر و تنگدستی دلالت می‌کند؛ از این میان «درویش» دارای دو مفهوم متفاوت است. در متون فارسی میانه به تفصیل به مفهوم درویشی پرداخته و تصویری روشن از آن ارائه شده است. بر اساس این متون، درویش از یک سو بر فرد تنگدست دلالت می‌کند که از وضعیت خود ناخرسند است و از سوی دیگر به فرد وارسته‌ای دلالت دارد که به دلیل خرسندی، تن و روانش در آرامش به سر می‌برد؛ این فرد در نوشته‌های فارسی میانه «درویش راستین» نام دارد. در این پژوهش تلاش بر آن است که مفهوم خاص درویش، یعنی درویش راستین، در متون فارسی میانه بررسی و به این سؤالات پاسخ داده شود: درویش راستین به چه کسی گفته می‌شود، تفاوت درویش راستین و فقیر در چیست و آیا راه و رسم درویشی راستین را در این نوشته‌ها می‌توان یافت؟

کلمات کلیدی:   درویش، فقر، فارسی میانه، زردشتیان

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 133

بازدید: 128

تاریخ دریافت: 1394/11/03 , تاریخ پذیرش: 1395/06/08 , تاریخ انتشار: 1395/06/08

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )