##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

رضا صادقی شهپر

چکیده

در حوزة داستان نویسی اقلیمی و روستایی آذربایجان تا انقلاب اسلامی که محدودة زمانی این پژوهش است، غلامحسین ساعدی، صمد بهرنگی، بهروز دهقان و ناصر شاهین پر اقلیمی نویسان این حوزه هستند. توجّه به باورها و سنّت¬های بومی، بازآفرینی وقایع تاریخی منطقه، اقتباس از حماسه ها، قصّه ها و افسانه های عامیانة بومی، تک نگاری ها و ثبت آداب و رسوم منطقة آذربایجان، نام گذاری های ترکی و بومیِ شخصیت های داستانی، تمرکز بر نشان دادن و برجسته کردن فقر معیشتی و فرهنگی روستاییان و برانگیختن کینة انقلابی مخاطب، از جمله مسایل و ویژگی های مشترک اقلیمی در داستان های اقلیمی-نویسان آذربایجان است. وجود این ویژگی های مشترک در داستان ها، حاکی از آن است که حوزة داستان نویسی اقلیمی آذربایجان در کنار سایر حوزه ها از هویّت مستقل و متمایزی برخوردار است. نگارنده در این مقاله می کوشد ضمن نقد برخی نظرات پیشین دربارة داستان نویسی اقلیمی آذربایجان، به معرّفی داستان های اقلیمی این حوزه از منظری توصیفی انتقادی بپردازد و نشان دهد که ویژگی های شاخص اقلیمی آذربایجان چیست که آن را از سایر اقلیم ها متمایز کرده است.

جزئیات مقاله

مراجع
آژند، یعقوب .(1369). «وضع ادبیات داستانی در قبل و بعد از انقلاب». سوره. دورة دوم. شمارۀ 12. صص 12-16.
آلاحمد، جلال. (1378). «خرقة مرشد برای ساعدی». شناخت¬نامة ساعدی. چاپ دوم. تهران: قطره. صص 481-484.
اسدی، کورش. (1381). چهره¬های قرن بیستمی (غلامحسین ساعدی). تهران: قصه.
انزابی¬نژاد، رضا. (1357). «معلّمی که سراپا صداقت بود». صمد بهرنگی، افسانه¬ای که ناتمام ماند. به کوشش حمید تبریزی. چاپ اول. تبریز: نشر کاوه.
ایوبی، محمد. (1382). «مدخلی بر داستان¬نویسان جنوب». نامۀ فرهنگ و هنر. شمارۀ 1. صص 20-27.
بهرنگی، صمد. (2536/1356). قصّه¬های بهرنگ. چاپ سوم. تهران: نشر دنیا و روزبهان.
تبریزی، بهروز. (1351). ملخ¬ها. چاپ دوم. تهران: پیوند.
ساتن، ل. پ. الول. (1363). «تأثیر قصّه¬ها و افسانه¬های عامیانه در ادبیات نوین ایران». ادبیات نوین ایران از انقلاب مشروطیت تا انقلاب اسلامی. ترجمه و تدوین یعقوب آژند. چاپ اول. تهران: امیرکبیر.
ساعدی، غلامحسین. (1377). عزاداران بیل. چاپ چهاردهم. تهران: قطره.
ساعدی، غلامحسین. (1378). توپ. چاپ اول. تهران: قطره.
ساعدی، غلامحسین. (1342). ایلخچی. چاپ اول. تهران: مؤسسة مطالعات و تحقیقات اجتماعی.
ساعدی، غلامحسین. (1344). خیاو. چاپ اول. تهران: مؤسسة مطالعات و تحقیقات اجتماعی.
ساعدی، غلامحسین. (1357). «هست شب، آری شب». صمد بهرنگی، افسانه¬ای که ناتمام ماند. به کوشش حمید تبریزی. چاپ اول. تبریز: نشر کاوه.
سپانلو، محمدعلی. (1376). «داستان¬نویسی معاصر؛ مکتب¬ها و نسل¬هایش». آدینه. شمارة 121/122. صص 62-64.
سپانلو، محمدعلی. (1358). «گزارشی از داستان¬نویسی یک¬سالة انقلاب». اندیشة آزاد (نشریة کانون نویسندگان ایران). دورة جدید. سال اول. شمارة یک. صص 7-9.
سپانلو، محمدعلی. (1352). بازآفرینی واقعیت. تهران: کتاب زمان.
شاهین¬پر. ناصر. (1353). پای غول. چاپ اول. تهران: بامداد.
شمس لنگرودی، محمد. (1384). تاریخ تحلیلی شعر نو. جلد 4. چاپ چهارم. تهران: مرکز.
شیری، قهرمان. (1387). مکتب¬های داستان¬نویسی در ایران. چاپ اول. تهران: چشمه.
شیری، قهرمان. (1382). «پیش¬درآمدی بر مکتب¬های داستان¬نویسی در ادبیات معاصر ایران». نشریة دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز. شمارة 189. صص 147-190.
شیری، قهرمان. (1393). همسایة هدایت. چاپ اول. تهران: بوتیمار.
صادقی شهپر، رضا. (1389). « نخستین رمان اقلیمی در داستان¬نویسی معاصر ایران». کتاب ماه ادبیات. مرداد ماه. شمارۀ 40. صص 35-39.
گری، مارتین. (1382). فرهنگ اصطلاحات ادبی. ترجمة منصوره شریف¬زاده. ویرایش مهران کندری. چاپ اول. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
میرصادقی. جمال؛ میرصادقی (ذوالقدر)، میمنت. (1377). واژه¬نامة هنر داستان¬نویسی. چاپ اول. تهران: کتاب مهناز.
میرعابدینی. حسن. (1383). صد سال داستان نویسی ایران. چاپ سوم. تهران: چشمه.
میرعابدینی. حسن. (1386). فرهنگ داستان¬نویسان ایران از آغاز تا امروز. چاپ اول. تهران: چشمه.
Abrams, M. H. (1993). A Glossary of Literary Terms, 6th ed., Cornell University.
Baldick, chris. (1990). The Concise Oxford Dictionary of Literary Terms,Ooxford University.
ارجاع به مقاله
صادقی شهپرر. (۱۳۹۷-۰۹-۲۷). ویژگی های اقلیمی در داستان نویسی آذربایجان. جستارهای نوین ادبی, 50(1), 77-103. https://doi.org/10.22067/jls.v50i1.62917
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی