نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۳، شماره ۱۶۹،(۱۳۸۹)

عنوان مقاله: «پیر مـغان» از نگاهی دیگر


صفحات: 97-109

DOI: 10.22067/jls.v43i2.8397

چکیده
یکی از شخصیّت‌های ممتاز سروده های عارفانة متمایل به اندیشه های ملامتی، «پیر مغان» است. این شخصیّت شعری که معمولاً به عنوان آلترناتیوی در برابر پیران خانقاهی ظهور و بروز می کند، در دوره‌‌ای از تاریخ ادبیّات منظوم فارسی اثرگذار ترین نماد در شکل گیری و نضج « سروده های رندانه» بوده است. در شرح سروده‌های این گروه از شاعران ـ بویژه حافظ ـ تعابیر مختلفی از «پیر مغان» ارائه شده است؛ فارغ از بررسی و تحلیل آن تعابیر، بر اساس نخستین نمونه های شعری متضمّن این نمادپردازی، «شرابِ دیرسالِ مغ ساخته» از آن اراده شده است و مطابق الگوی تبدیل «هوم» به عابدی صاحب شخصیّتی انسانی، «پیر مغان» به مفهوم شراب نیز در دگردیسی های سپسین صاحب شخصیّتی انسانی با گرایش‌های خاص عقیدتی و رفتاری شده است.
کلیدواژه‌ها: پیر مغان، شراب، حافظ.



دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 3358

بازدید: 1329

تاریخ دریافت: 1390/02/25 , تاریخ پذیرش: 1396/02/08 , تاریخ انتشار: 1390/02/26

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )