نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۴۳، شماره ۱۶۸،(۱۳۸۸)

عنوان مقاله: ویژگی های اقلیمی و روستایی در داستان نویسی خراسان


صفحات: 81-108

DOI: 10.22067/jls.v43i1.8408

چکیده
اقلیم گرایی در داستان نویسی معاصر ایران به طور جدّی از دهة هزار و سیصد و سی شمسی آغاز می شود و در دهه های چهل و پنجاه به اوج خود می رسد. داستان های اقلیمی غالباً بازتاب دهندة ویژگی ها و عناصر مشترکی چون فرهنگ، باورها، آداب و رسوم یک منطقۀ جغرافیایی اند. با توجّه به خاستگاه نویسندگان و ویژگی های اقلیمی بازتابیده در آثارشان، پنج حوزه یا شاخة داستان نویسی اقلیمی شمال، جنوب، غرب(کرمانشاه)، شرق(خراسان) و آذربایجان، در داستان نویسی معاصر ایران قابل تشخیص است. این مقاله پس از دادن تعریفی از داستان اقلیمی و برشمردن ویژگی های آن- که خود مستخرج از داستان های اقلیمی پنج حوزة مذکور و مشترک در میان همة آن هاست به معرّفی انتقادی داستان های اقلیمی و روستایی خراسان و برشمردن ویژگی های آن ها با ارائة شواهد و نمونه های متنی، می پردازد.
کلیدواژه ها: اقلیم، داستان، شیوة اقلیمی نویسی، خراسان.



دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 3483

بازدید: 1943

تاریخ دریافت: 1390/02/26 , تاریخ پذیرش: 1396/02/06 , تاریخ انتشار: 1390/02/26

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )