##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

شفیعیون شفیعیون ,

چکیده

گاه از اعماق واکاوی های تحقیقی در انواع مشهور و رایج ادبیّات فارسی، بعضی انواع غریب ادبی از زیر آوار فراموشی رخ می نمایاند؛ انواعی که در دوره های خاصّی از ادوار گذشته، از رواجی و اقبال شایانی برخوردار بودند. یکی از این انواع ادبی، «سراپا»ست. با بررسی این نوع و پیش زمینه های تاریخی و جغرافیایی‌اش، می‌توان به پاره‌ای از دلایل اصلی محبوبیّت آن ، بویژه در دورة سبک هندی پی برد. در این مجال کوتاه ، لاجرم تمرکز عمدة نگارنده بر یافتن و معرّفی مختصر سراپاها و تحلیل ساختار ادبی و وجوه بلاغی این نوع ادبی است. هرچند به تناسب حال و مقام، اشاره وار از بن مایه‌ها و زمینه‌های اجتماعی - فرهنگی آنها مثل جنس کاوی وجمال شناسی معشوق هم سخن به میان خواهد آمد.
کلیدواژه‌ها: سراپا، معشوق، نوع ادبی، نظم، نثر، سبک هندی.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
شفیعیونش. (2011). سراپا؛ یکی از انواع ادبی غریب فارسی. جستارهای نوین ادبی, 43(3), 147-174. https://doi.org/10.22067/jls.v43i3.9356
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی