##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

سیّد حسین فاطمی تقی پورنامداریان عبدالله رادمرد مهدی پرهام

چکیده

بهاء‌ولد به منظور بیان تجربههای عرفانی خویش، تصاویر و رمزهای خاص خود را ابداع کرده است. تخیلات مصور شده او را میتوان حاصل حالات و رویدادهای خلوت و به عنوان دریافتی شهودی از عالمی مثال گونه قلمداد کرد که در روان شناسی تجارب عرفانی، از آن به دیدار با خویشتن تعبیر میشود. این جستار در تحلیل و ماهیت شناسی رمزهای بهاءولد در معارف و در مسیر شناخت سرچشمه‌های تخییل و خاستگاه‌های جوشش این تصاویر، نشان می‌دهد مبنای تصویرها و رمزهای بهاء ولد معیت الله با اوست. وی با درک این معیت، به حال اتحاد می‌رسد و با دیدگاهی کل نگر، ضمن تعمیم این حال به جهان بیرون، خوشی و لذت ناشی از آن را نیز به همة عناصر هستی نسبت میدهد. او در حقیقت، مزه گرفتن خود در این تجارب را نموداری از همراهی و یگانگی صانع خاص با مصنوع عام میداند. مستند بهاءولد در این باره نظریه‌ای است مبتنی بر کمال که نوعی تکلیف فراگیر از سوی حق برای اجزای هستی است.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
فاطمیس. ح., پورنامداریانت., رادمردع., & پرهامم. (1). سرچشمه‌های فکری رمز و تصویر در معارف بهاءولد. جستارهای نوین ادبی, 44(2), 123-156. https://doi.org/10.22067/jls.v44i2.12627
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی