##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

مرضیه خافی محمّدجعفر یاحقّی مه دخت پورخالقی چترودی محمّد تقوی

چکیده

نقد و بررسی و آسیب شناسی آثار پژوهشی مربوط به فردوسی و شاهنامه با توجّه به تعداد و حجم زیاد چنین آثاری ضروری است. شاهنامه پژوهی در دهة هفتاد نسبت به سال های پیش از آن شتاب چشمگیری به خود گرفته و مقالات متعدّدی با مضامین متنوّع در مجلاّت مختلف به چاپ رسیده است. در این مقاله به بررسی کیفیّت مقالات دهة هفتاد و برشمردن پاره ای از آسیب های مقالات این دهه از جمله بی توجّهی به پیشینة پژوهش، استفاده از چاپ های نامعتبر شاهنامه، به کارگیری زبان نامناسب، توصیفی و سطحی بودن، تکرار، تحمیل معنا به متن، ناآشنایی با داستان ها و شـخصیّت های شاهنامه و ناهماهنگی عنوان با محـتوا پرداخته ایم.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
خافیم., یاحقّیم., پورخالقی چترودیم. د., & تقویم. (2013). آسیب شناسی مقالات حوزة فردوسی و شاهنامه در دهة هفتاد. جستارهای نوین ادبی, 45(2), 1-24. https://doi.org/10.22067/jls.v45i2.18909
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی