##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

علی اشرف صادقی

چکیده

 بحث بر سر ترکیب «بُن بَسِند» و ریشه و تحوّل آن است. این تعبیر در تفسیر شنقشی در معنای«از بیخ برکنده» به کار رفته است. ریشه و اشتقاق کلمه می­گوید که باید از بن wisin باشد به معنی گسستن و نباید چنانکه برخی پنداشته­اند با «گسلیدن» ارتباطی داشته باشد. چیزی شبیه این کلمه در شعر عطار به صورت فعلی «بگسندی» و نیز صورت فعلی دیگری در ترجمۀ قرآن دیگری از کتابخانۀ آستان قدس آمده است. در پایان دو بُن برای این واژه حدس زده شده است: بن ماضی با تبدیل نون دوم به «د» و بن مضارع در معنی مفعولی.

جزئیات مقاله

کلمات کلیدی

بُن بَسِند, تفسیر شنقشی, بن گسل, بن گسسته

مراجع
تفسیر شنقشی، گزاره‌ای از بخشی از قرآن کریم، تفسیر شنقشی. (2535) [1355]. به کوشش محمدجعفر یاحقی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
رواقی، علی با همکاری مریم میرشمسی. (1381). ذیل فرهنگ‌های فارسی. تهران: هرمس.
صادقی، علی اشرف. (1391). «بحثی در باب کتاب پلی میان شعر هجایی و عروضی فارسی در دو قرن اول هجری، از دکتر احمدعلی رجایی». خرد بر سر جان، نامگانۀ دکتر احمدعلی رجایی. به کوشش محمدجعفر یاحقی، محمدرضا راشد محصل و سلمان ساکت. تهران: سخن. صص 349-388.
عطار، فریدالدین. (1341). دیوان. به کوشش تقی تفضلی. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
Mackenzie, D.N. (1971). A Concise Pahlavi Dictionary, London, Oxford University Press.
ارجاع به مقاله
صادقیع. ا. (2019). بُن بَسِند. جستارهای نوین ادبی, 51(1), 136-133. https://doi.org/10.22067/jls.v51i1.80497
نوع مقاله
جستارهای نوین ادبی