اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز: دانشگاه فردوسی مشهد
مدیر مسئول: دکتر سیّد حسین فاطمی
سردبیر: دکتر محمد تقوی
شاپا چاپی: ۲۰۰۸-۷۱۸۷
شاپا آنلاین: ۲۳۸۳-۲۴۷۹
تلفن: ۰۵۱۳۸۸۰۶۷۲۵
ناشر: انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد
نوع نشریه: علمی - پژوهشی

ویژه نامه دویستمین شماره

سخن سردبیر

برای من توفیق بزرگی بوده است که با  مجله‌ای با چنان سابقه درخشان طولانی همکاری داشته‌ام و در دو مقطع، چهل سالگی مجله(شماره 160)  و پنجاه سالگی آن(شماره 200 : همین شماره)  سردبیر بوده‌ام؛ دو مقطعی که با انتشار دو ویژه­نامه همراه شده است. طی دو دوره‌ای که مسؤولیت سردبیری مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی (جستارهای نوین ادبی) را بر عهده داشته­ام (از سال 1383تا آغاز 1388 و از سال 1394 تاکنون) تلاش من این بوده است تا جایگاه مهم و برجسته‌ای را که این نشریه در فضای علم وادب دانشگاهی از آن برخوردار بوده، حفظ و تقویت شود. این مهم بی تردید بدون همکاری و همدلی استادان ارجمند عضو هیأت تحریریه مجله در این دو دوره میسر نمی‌شد. در دوره اول بزرگانی همچون دکتر رضا زمردیان، دکتر مهدی مشکوه­الدینی، زنده یاد دکتر ابوالقاسم پرتوی، دکتر علی خزاعی فرید، دکتر حسین فاطمی و همکار ارجمندم جناب آقای دکتر یاحقی اعضای همیشه حاضر هیأت تحریریه بودند و استادان ارجمند دکتر اصغر دادبه، دکتر رضا اشرف زاده، دکتر محمدتقی راشد یزدی، دکتر منصور رستگارفسایی، دکتر علی­اشرف صادقی، دکتر کوروش صفوی، دکتر محمد فاضلی، دکترمیرجلال الدین کزازی نیز از دیگر اعضای هیأت تحریریه بودند که از هیچ کمکی دریغ نمی‌کردند و با همّت و دلسوزی ما را در انتشار نشریه همراهی کردند.  در دورۀ جدید- که مجله اختصاصی و متعلق به گروه زبان فارسی شده است-  نیز همکارانم در گروه زبان وادبیات فارسی سرکار خانم دکتر مه­دخت پورخالقی(که پیشتر مسوولیت سردبیری را بر عهده داشتند)، دکتر سید مهدی زرقانی، دکتر عبدالله رادمرد، دکتر ابوالقاسم قوام، دکتر محمود فتوحی رودمعجنی، دکتر محمد جعفر یاحقی و همچنین دکتر تقی پورنامداریان، دکتر حسن ذوالفقاری، دکتر علی اشرف صادقی، دکتر علیرضا نیکویی و اعضای خارجی دکتر گوزل یوز(دانشگاه استانبول)، دکتر منگبینی( دانشگاه ونیز) دکتر پدرسون (دانشگاه کپنهاک) همکاران و یاوران صدیقی در این مسیر بوده‌اند.

هم سخن شدن با این استادان و همکاران ارجمند گذشته و امروز برای من لذت بخش و آموزنده و مایۀ دلگرمی بوده است. البته استوار ماندن این درخت تناور پنجاه ساله و ثمر بخشی آن از گذشته تا امروز، مرهون زحمات بزرگانی بوده است که طی ادوار مختلف هر یک در مدیریت و سامان دادن آن نقش داشته‌اند. همکار فرزانۀ ارجمند جناب آقای دکتر یاحقی طی یادداشت خود به آن اشاره کرده و شمه‌ای از سرگذشت مجله را بازنموده‌اند.

وظیفه خود می‌دانم که از مدیر مسئول محترم و فاضل مجله جناب آقای دکتر سید حسین فاطمی که هم در جلسات هیات تحریریه فعالانه شرکت و هم در موارد خاص مربوط به مرحله انتشار همفکری می‌کردند سپاسگزاری نمایم. همچنین ازکارشناسان و ویراستاران مجله طی دوره­های مختلف، جای تقدیر و تشکر دارد.

 در پایان این یادداشت کوتاه لازم است سپاسگزاری ‌کنم از استادان ارجمندی که به پایمردی همکار گرانقدر دکتر یاحقی، دعوت مجله را برای تحویل مقاله برای شماره ویژه پذیرفته‌اند و نامشان زینت بخش این شماره از مجله شده است (دکتر محمدرضا شفیعی­کدکنی، دکتر نصرالله پورجوادی، دکتر فتح‌الله مجتبائی، دکترمحمدجعفر یاحقی، دکتر سجّاد آیدنلو، دکتر ابوالفضل خطیبی، دکتر چنگیز مولایی، دکتر علی اشرف صادقی، دکتر ژاله آموزگار)؛ استادانی که زبان و ادبیات فارسی مرهون پژوهش­ها و نکته سنجی­های آنان است.

در این شماره، فهرست مقالات چاپ شده در مجله طی پنجاه سال (1_200) ضمیمه است که به شکل فهرست الفبایی نام نویسنده ( نویسنده اول) مقاله، تنظیم شده است. در ادامه اسامی تمام نویسندگان نیز به صورت الفبایی در قالب  فهرست اعلام آمده است. زحمت این کار بر عهده آقای سیدمحمد علی موسوی، کارشناس مجله بوده است.

یک اشاره

وظیفه مهم ما علاوه بر کار علمی پاسداری از زبان و فرهنگ ایرانی است و مجله­های مربوط به حوزه زبان وادبیات و علوم انسانی- حتی تمام مجلات زبان فارسی - از این حیث اهمیت و جایگاه ویژه‌ای دارند. با کمال تأسف سمت و سوی علم و دانش همچنان با بی‌توجهی به جایگاه زبان فارسی تعیین و دنبال می‌شود و اصرار ناموجه نظام دانشگاهی بر انتشار مقاله به زبان انگلیسی به مرور این جایگاه را مخدوش و بی اعتبار خواهد کرد. اگر قرار باشد مطالب و موضوعات علمی (به ویژه در حوزه علوم انسانی و مباحث فرهنگی و اجتماعی) به زبان فارسی انتشار نیابد و همچنان بر انگلیسی نویسی اصرار ورزیده شود، هرگز زبان فارسی نخواهد توانست غنای علمی لازم را پیدا کند و برای همیشه، نظام علمی ما و در کنار آن نظام فرهنگی، وامدار زبان انگلیسی خواهیم ماند. سؤال مهم این است که چرا باید به زبان فارسی نوشتن و نشر دادن، فارغ از موضوع و محتوی و ارزش نوشته‌ها، امتیازش از نوشتن به انگلیسی و نشر به آن زبان کمتر باشد؟ شاید در حوزه علوم و فنون که جنبه فرهنگی زبان چندان جلوه‌ای ندارد این موضوع مهم به نظر نرسد اما در نشریات حوزۀ علوم انسانی، بی تردید کم­رونق شدن زبان فارسی و کم بها دادن به آن- چنان که در سیاست‌های فعلی برخی دانشگاه­ها به چشم می‌خورد- آسیبی جدی به جایگاه و اعتبار زبان فارسی در آینده وارد خواهد کرد.

  لازم است استادان و بزرگان این حوزه‌ها حساسیت‌های لازم را در برابر برخی اقدامات و سیاست‌ها از خود نشان دهند و دست اندرکاران دانشگاهی نیز رسیدن به شکوفایی علمی را با فراموش کردن و نادیده گرفتن زبان و فرهنگ خود، برابر ندانند.

 

محمد تقوی

بهار 1398

 

درختی گشن بیخ و بسیار شاخ

مقدمۀ دویستمین شمارۀ مجله

دویست شماره برای یک فصلنامه، آن هم نشریه‌ای دولتی، رقم کمی نیست. این دویستمین شمارۀ مجلۀ جستارهای نوین ادبی است که تا کنون و به‌ضرورت سه بار نام عوض کرده است: از شمارۀ 1 تا16 نامش بود مجلۀ دانشکدۀ ادبیّات مشهد. از شمارۀ 17یعنی بهار 1348 «علوم انسانی» به نام دانشکده و در نتیجه از شمارۀ 37 یعنی بهار سال 1353 « فردوسی» به نام دانشگاه و مجله هم افزوده شد. این نام همچنان ادامه داشت جز این‌که چند شماره بعد از انقلاب نام فردوسی از آن حذف شد و خوشبختانه پس از چند شماره دوباره به جای اول خود بازگشت تا اینکه به دلیل لزوم تخصصی شدن و انحصار مجله به گروه ادبیّات فارسی، از شمارۀ 164 یعنی بهار 1388 نام «جستارهای ادبی» با عنوان فرعی(ادبیات و علوم انسانی سابق) برای آن انتخاب شد و سرانجام به دلیل این که نام مزبور را دانشگاه آزاد یکی از شهرستان­ها هم بی­دلیل برای نشریۀ خود انتخاب کرده بود، این اواخر با افزوده شدن کلمۀ «نوین» شد: «جستارهای نوین ادبی».

تا سال 1388 عملاً سیاست این نشریه در اختیار گروه زبان و ادبیّات فارسی بود، اما مقالات و دستاوردهای علمی دیگر گروه‌های آموزشی دانشکده هم در این نشریه به چاپ می‌رسید. از این سال بنا بر سیاست پیشنهادی وزارت علوم مبنی بر تخصّصی شدن نشریّات و ضرورت انتشار دستاوردهای علمی همکاران و همچنین علاقۀ دانشگاه به داشتن نشریّات بیشتر، به‌تدریج دیگر گروه‌های آموزشی هم نشریّات تخصّصی خود را با هیأت تحریریه و سردبیر مستقل منتشر کردند که ابتدا به اعتبار نشریۀ مادر و بعد به اعتبار عملکردِ مستقل خود، آنان همگی درجۀ علمی-پژوهشی داشتند. به‌این‌ترتیب از کنار این درخت تناور شاخه‌های دیگری سر برآورد که در اندک زمانی، محکم و استوار و سایه‌گستر شد.  مروری علمی بر دورۀ کامل و کارنامۀ این نشریه که دربرگیرندۀ هزاروچند صد مقاله علمی و پژوهشی و حاصل قلم صدها استاد و محقق و پژوهشگر داخلی و خارجی است، از حوصلۀ این مقدمۀ کوتاه بیرون است و جای آن دارد که در یک پژوهش مستقل مورد ارزیابی علمی قرار گیرد. اینجا فقط کافی است به این نکته کلیدی اشاره بکنم چنان‌که از سرمقالۀ نخستین شمارۀ آن برمی‌آید، این مجله در درجۀ اول برای نشر دستاوردهای علمی استادان همین دانشکده در رشته‌های مختلف راه‌اندازی شده بود، اما از همان ابتدا با سیاستِ‌ بازی که مسئولان وقت دانشکده در پیش داشتند، مقالات و سخنرانی‌هایی که دانشمندان داخلی و خارجی در این دانشکده ایراد می‌کردند و یا فضلای دانشگاه‌های دیگر و بندرت افراد غیردانشگاهی مشهد هم به قلم می‌آوردند، در این نشریه به چاپ می‌رسید.

راه‌اندازی این نشریه در زمان ریاست دکتر احمدعلی رجائی، یعنی فروردین 1344 اتفاق افتاد و از همان ابتدا هم مقالاتی از وی در این نشریه به چاپ رسید؛ بنابراین باید از او به عنوان بنیانگذار مجلۀ دانشکده ادبیّات مشهد یاد شود. اهتمام دکتر غلامحسین یوسفی، استاد و مدیر گروه زبان و ادبیّات فارسی تا سال انقلاب  نیز در شکوفایی و تکامل و سربلندی این نشریه بسیار مؤثر بوده است. به نظر می‌رسد که  نشریه در سال‌های نخست، هیأت تحریریۀ روشن و آشکاری نداشته است؛ یعنی هیچ جا  از چنین هیأتی یاد نشده است. اما من از سال 1346 که دانشجوی این دانشکده بودم و با دکتر یوسفی در کلاس درس و گروه زبان و ادبیّات فارسی سروکار داشتم، ناظر بودم که ایشان برای بالابردن حیثیت علمی این نشریه و اعتلای مندرجات آن از هیچ کوششی فروگذار نداشت و به‌حق باید گفت که یوسفی را بر گردن این نشریه، حقی عظیم بود. سان و سیرت استوار و مشی محکمی که بر اغلب مقالات و شماره‌های آن تا امروز باقی است، باید گفت مدیون بنیاد محکمی است که یوسفی برای این نشریه گذاشته بود. نظارت عالی وی بر کیفیت مقالات و مندرجات نشریه، حتی زمانی که هیأت تحریریۀ رسمی هم داشت و یوسفی به عنوان وزنۀ اصلی این تحریریه مورد احترام همگنان بود، تا روزگار بازنشستگی وی و حتّی مدّت‌ها بعدازآن همچنان خودش را نشان می‌داد. در این میان از اهتمام و کوشش سردبیران متعدّد این نشریه و نیز اعضای هیأت­های تحریریه که خاضعانه در پشت‌صحنه، دغدغۀ کار درست داشته‌اند، نباید غافل بود. زنده‌یادان دکتر جواد حدیدی، دکتر حمید زرین‌کوب، دکتر احمد حامد مقدم رأفتی، دکتر تقی وحیدیان کامیار، دکتر رضا انزابی نژاد هرکدام در زمان سردبیری خود برای بالا بردن کیفیت و جایگاه این نشریۀ دانشگاهی کوشش کرده‌اند که لازم است برای روانشان آرامش آرزو کنیم. در دوره‌ای جناب آقای دکتر محمدمهدی رکنی و مدّتی هم در آغاز انقلاب آقای محمدجعفر یاحقی و بعد هم دکتر محمد جاوید صباغیان عهده‌دار سردبیری این نشریه بودند که باید از اهتمام اینان هم با ذکر خیر یاد شود. اهتمام سردبیران اخیر جستارهای نوین ادبی سرکار خانم دکتر مه­دخت پورخالقی چترودی در یک دورۀ طولانی مدّت و سردبیر کنونی مجله جناب آقای دکتر محمد تقوی، که یک دورۀ دیگر هم عهده‌دار این مسئولیت بوده‌اند و هم اکنون هم برای اعتلا و نام‌آوری این نشریه از هیچ کوششی دریغ ندارند، نیز درخور یادکرد و امتنان است. سردبیران مزبور و البته هیأت تحریریه‌های دوره‌های مختلف حق‌شناسانه شماره‌های ویژه‌ای به نام استادان بلندنام این دانشکده و نیز برخی از شخصیت‌های ادبی خراسان و جز آن، تدارک دیده‌اند که هرکدام از این ویژه‌نامه‌های پر بار و متفاوت در جای خود نقطۀ عطفی در سیر تاریخی این مجله به‌حساب می‌آید. از آن جمله باید از شماره‌های مخصوصی که تقریباً از سال 1350 به بعد به نام زنده‌یادان: ادیب نیشابوری، دکتر علی‌اکبر فیاض، دکتر احمدعلی رجائی بخارائی، دکتر لطف‌الله مفخم پایان، استاد مجتبی مینوی، دکتر غلامحسین یوسفی، دکتر جواد حدیدی، دکتر علی شریعتی، دکتر عبدالهادی حائری، دکتر ابراهیم شکورزاده با دعوت از دانشمندان و نویسندگان صاحب‌نظر و درج آثار قلمی آنان در آمده، بر شکوه علمی این نشریۀ دانشگاهی افزوده است. سنّت خوب دیگری که در دوره‌های نخستین انتشار این مجله پا برجا بود و بعد هم بیش و کم ادامه یافت، انتشار برخی شماره­های مناسبتی بود. به این معنی که وقتی یک اتفاق ادبی و علمی مثل برگزاری کنگره یا مجلسی علمی در جریان بود، شمارۀ نزدیک به زمان برگزاری آن به این مناسبت انتشار می‌یافت. مانند شماره‌هایی که به مناسبت مجلس بزرگداشت ابوریحان بیرونی، کنگره جهانی ناصرخسرو، مجلس بزرگداشت دقیقی، یکصدمین سال ولادت اقبال لاهوری، هزار و صدمین سال ولادت ابونصر فارابی و ویژه‌نامۀ سال امام علی(ع) منتشر شده است. در سال‌های اخیر بر مبنای اصول و روش تحقیق علمی مقالات تقریباً یکسان و برابر با شیوه‌نامه‌های نوین علمی تدوین و ویرایش می‌شود که نتایج خوبی در برداشته است. از همین سال‌هاست که برابر همین اصول علمی، چکیدۀ فارسی در آغاز و چکیدۀ  انگلیسی مقالات در پایان هر شماره با مراقبتی ویژه آورده می‌شود که می‌تواند فایدۀ عام‌تری به پژوهش‌های فارسی بدهد. یکصد و شصتمین شمارۀ این نشریه که به عنوان ویژه‌نامۀ چهلمین سال انتشار مجله در تابستان 1387 با کیفیت و کمیتی متفاوت به همراه فهرست مندرجات 159 شمارۀ قبلی به صورتی ویژه منتشر شد، هم از لحاظ کمیت و هم از نظر کیفیت شمارۀ متفاوت و درخور توجهی بود. از این شماره در مراسمی که به مناسبت چهلمین سال انتشار مجله در دانشکده برگزار شد، رونمایی به عمل آمد. اینک به‌ضمیمۀ شمارۀ حاضر هم فهرست مندرجات شماره‌های قبلی برای استفاده پژوهشگران یکجا منتشر می‌شود. همین‌جا باید از آقای سید محمّد علی موسوی کارشناس محترم مجله که زحمت تدوین این فهرست را بر عهده داشته‌اند، سپاسگزاری شود. سال گذشته که به زمان انتشار دویستمین شمارۀ مجله نزدیک می‌شدیم هیأت تحریریه به این بنده مأموریت داد که برای تدارک این شمارۀ مخصوص به صورتی ویژه اقدام کنم. این بود که خواستیم، با وجود مقالات فراوانی که از قبل در نوبت چاپ بود، برای تدارک این شماره به صورتی اختصاصی عمل کنیم. بنابراین تصمیم گرفتیم مقالات آن انفرادی و به سفارش ما خاصّ این شماره تهیه شده باشد. این بود که بلافاصله نامه‌ای تنظیم شد و برای استادان ارجمندی، که بیشترینشان قبلاً هم با این مجله همکاری قلمی داشته‌اند، ارسال گردید. باید بگویم تقریباً همۀ استادانی که به این همکاری دعوت شده بودند، خاصه همکاران دانشمندم در فرهنگستان زبان و ادب فارسی، از سر کمال لطف و عنایت به دعوت من پاسخ گفتند و در فاصلۀ کوتاهی آخرین دستاورد علمی خود را برای درج در این شماره مرحمت کردند؛ پس اگر در اینجا با کمال خضوع از لطف ویژۀ تمامی این سروران سپاسگزاری کنم، تنها گوشه‌ای از وظیفۀ خود را در برابر این‌همه لطف ادا کرده‌ام در سرمقالۀ نخستین شمارۀ این نشریه که در سال 1344 به قلم رئیس وقت دانشکده نوشته شده چنین آرزو شده است: «امید است نهالی که اینک غرس می‌شود به همت استادان و معلمان فاضل دانشکدۀ ادبیّات مشهد و سایر اساتید دانشمند و اهل فضل پایدار و استوار بماند و باگذشت زمان بارور و سایه‌گستر گردد»؛ آرزویی که اینک پس از گذشت 54 سال بخشی از آن محقق شده و آن نهال نوپا با همّت سردبیران کوشنده و هیأت تحریریه‌های وظیفه دان، به درختی ریشه‌دار و بسیارشاخ بدل شده که امید می‌رود با همت آیندگانی از گروه زبان و ادبیّات فارسی، در سامانۀ علمی کشور همچنان بارآور، روبه‌جلو و سایه‌گستر باقی بماند و نسل‌های آینده در سایۀ بی‌گزند آن بمانند و خوش بیاسایند که به فرمودۀ استاد طوس:

کسی کو شود زیر نخل بلند

 

همان سایه زو باز دارد گزند

 

  دکتر محمدجعفر یاحقی

استاد دانشگاه فردوسی مشهد و

عضو پیوستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی

اردیبهشت‌ماه 1398

  • ابوالقاسم قوام
  • سجاد آیدنلو
  • فرزین غفوری
  • لیلا حق پرست
  • محمد جعفر یاحقی
  • محمدجواد مهدوی
  • هادی یاوری
  • پدرام جم

لیست داوران منتصب

  • ابوالقاسم قوام
  • سجاد آیدنلو
  • فرزین غفوری
  • لیلا حق پرست
  • محمد جعفر یاحقی
  • محمدجواد مهدوی
  • هادی یاوری
  • پدرام جم

دانلود فایل کامل دریافت نسخه XML این شماره

جستارهای نوین ادبی

جستارهای نوین ادبی
بازدید: 87

گُرگسار یا کَرگسار؟

محمّد جعفر یاحقّی
بازدید: 50

کولی در ادبیات فارسی

ابوالفضل خطیبی
بازدید: 61
بازدید: 40

بُن بَسِند

علی اشرف صادقی
بازدید: 29
بازدید: 50
بازدید: 32

بند 6 صورتجلسه مورخ 91/10/16 هیات ممیزه دانشگاه درخصوص ترتیب اسامی و نحوه درج نشانی نویسندگان در مقاله جهت اطلاع و ابلاغ به کلیه اعضای هیات علمی به شرح ذیل اعلام می شود. 6 – پیشنهاد معاونت محترم پژوهش و فناوری درخصوص موضوع ترتیب اسامی و نحوه درج نشانی نویسندگان در مقاله ها مطرح و موارد مشروحه ذیل به تصویب رسید. ضمنا" مقرر شد تاریخ اجرای این مصوبه از تاریخ 1/1/92 (تاریخ پذیرش مقاله) به بعد باشد. - نویسندگان مقاله: 1 - عنوان تمامی افرادی که در انجام پژوهش و نگارش مقاله نقش داشته‌اند باید به عنوان نویسنده مقاله آورده شود. شخصی نویسنده (یا یکی از نویسندگان) مقاله خواهد بود که مشمول تمامی موارد زیر باشد: 1-1- سهم قابل توجهی در ارائه ایده پژوهشی یا طراحی مطالعه و یا جمع آوری داده ها و یا تحلیل و تفسیر نتایج پژوهشی داشته باشد. 1-2- در نوشتن پیش نویس مقاله و اصل آن، یا مرور نقادانه ی آن که منجر به اصلاح محتوای علمی مقاله می‌گردد نقش داشته باشد. 1-3- مقاله نهایی را مطالعه و تایید کرده باشد. 2 – نویسنده مسئول کسی است که به نمایندگی از سایر نویسندگان صحت مطالب درج شده در مقاله را پذیرفته است و از سوی آنان مسئولیت مکاتبات و پاسخ گویی به ابهامات و ایرادات مطرح شده در مورد مقاله و انتقال نظرات و مکاتبات مهم به سایر نویسندگان و تنظیم روابط بین آنها را بر عهده می گیرد. - ترتیب ا سامی نویسندگان مقاله: 1 – نام فردی که بیشترین سهم را در انجام پژوهش داشته باشد می بایست به عنوان نفر اول نویسندگان در مقاله درج شود به عبارت دیگر توافق در مورد ترتیب اسامی باید براساس سهم هر یک از نویسندگان در انجام پژوهش و نگارش مقاله و مشارکت خلاقانه آنها باشد و نه بر مبنای جایگاه یا سوابق افراد. 2 – در مقاله های مستخرج از پایان نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری می بایست به ترتیب اسم دانشجو، استاد(ان) راهنما، استاد(ان) مشاور آورده شود. - درج نشانی در مقاله های مستخرج از پایان نامه ها: با عنایت به مالکیت معنوی پایان نامه ها که در اختیار دانشگاه می باشد، نشانی نویسندگان در کلیه مقاله های مستخرج از پایان نامه، صرفا" دانشگاه فردوسی مشهد (Ferdowsi University of Mashhad) خواهد بود. بدیهی است اعضای هیات علمی، واحد بین الملل دانشگاه و ...)، اعضای هیات علمی بازنشسته دانشگاه فردوسی مشهد و نیز دانشجویانی که وابستگی سازمانی به سایر دانشگاه ها، دستگاه ها و نهادهای دولتی و غیر دولتی دارند (در زمان تحصیل و یا بعد از فراغت از تحصیل) مشمول این مصوبه می باشند. تبصره 1: رعایت این مصوبه در کلیه مقاله های مستخرج از پایان نامه ها و در هر مقطع زمانی الزامی است. تبصره 2: درج نشانی محل اشتغال فعلی برای اعضای هیات علمی بازنشسته دانشگاه فردوسی مشهد و دانشجویان شاغل، با قید عبارت «نشانی فعلی نویسنده» در پی نوشت مقاله و به عنوان توضیحات نشانی بلامانع است. تبصره 3: برای اعضای هیات علمی مأمور به خدمت در دانشگاه فردوسی مشهد، درج نشانی دانشگاه یا مرکز پژوهشی محل اشتغال به عنوان نشانی دوم بلامانع است. - تشکر و قدردانی: عنوان تمامی افراد یا سازمان هایی که علی رغم مشارکت در انجام پژوهشی واجد شرایط نویسنده مقاله نباشند، در این بخش آورده می شود. به عنوان مثال از افراد زیر در این قسمت تشکر و قدردانی می گردد: 1 – اشخاصی که صرفا در امور تکنیکی پژوهش کمک نموده اند. 2 – در نوشتن متن اولیه مقاله مشارکت نموده اند. (Writing Assistance) 3 – در امور اداری تصویب و اجرای طرح مؤثر بوده اند. 4 – تمامی یا بخشی از اعتبار پژوهش را تامین کرده اند.