آتش روز، حبیب؛ اسماعیلی طاهری، احسان؛ میر احمدی، سید رضا؛ عامری، شاکر. (1398). «حقیقتنمایی در البخلای جاحظ (مورد کاوی قصههای اهل مرو و خراسان)». پژوهشنامۀ نقد ادب عربی. شمارۀ ۱۷: ۷- 30.
آل احمد، جلال. (۱۳۴۹). دیدوبازدید. تهران: امیرکبیر. چاپ پنجم.
. (1388). از رنجی که میبریم. تهران: فردوس. چاپ ششم.
انصاری، منصور. (1384). دموکراسی گفتوگویی. تهران: مرکز.
ایگلتون، تری. (۱۳۹۲). پیشدرآمدی بر نظریۀ ادبی. ترجمۀ عباس مخبر. تهران: مرکز. چاپ هفتم.
بارت، رولان. (۱۳۹۱). نقد و حقیقت. ترجمۀ شیریندخت دقیقیان. تهران: مرکز. چاپ ششم.
بامشکی، سمیرا. (بهار 1393). «تداخل سطوح روایی». جستارهای ادبی. شمارۀ 184: 1-27.
براهنی، رضا. (1368). قصهنویسی. تهران: البرز. چاپ چهارم.
برونته، امیلی. (1400). بلندیهای بادگیر. ترجمۀ لیلا زارع. ساری: فانوس سپهر.
داستایوفسکی، فئودور میخائیلوویچ. (۱۳۹۷). خاطرات خانۀ اموات. ترجمۀ مینا اماناللّٰه پور. تهران: بهبود.
دانشور، سیمین. (۱۳۲۷). آتش خاموش. تهران: علمی.
. (۱۳۸۱). شهری چون بهشت. تهران: طاعتی. چاپ هفتم.
دزفولیان، کاظم؛ مولودی، فؤاد. (تابستان ۱۳۸۸). «روایتشناسی تاریخ بیهقی: بررسی ساز و کار روایت «حکایت بوبکر حصیری» بر اساس نظریه ژنت». تاریخ ادبیات. شمارۀ ۶۱: 85- 102.
دوما، الکساندر. (۱۳۶۰). مادام کاملیا. ترجمۀ غلامحسین قراگزلو. تهران: توکا.
رضایی، مهدی؛ نیدی، عزیزه. (تابستان ۱۳۹۸). «شکلشناسی راوی در حکایات کرامتهای عرفانی». عرفان اسلامی. شمارۀ ۶۰: ۳77-۳58.
سیدحسینی، رضا. (۱۳۸۱). مکتبهای ادبی. تهران: نگاه. چاپ دوازدهم.
شلی، مری. (۱۳۹۸). فرانکشتاین. ترجمۀ مهراب حسنوند. تهران: باران خرد.
صادقی، لیلا. (1392). کارکرد گفتمانی سکوت در داستان کوتاه ایرانی معاصر. تهران: نقشجهان.
عبادی آسایش، مریم؛ غیبی، محمود رضا. (بهار و تابستان ۱۳۹۶). «بررسی رئالیسم جادویی و نوستالوژی بازبینانه در لایههای روایی رمان اسفار کاتبان». زبان و ادب فارسی. سال ۷۰. شمارۀ مسلسل ۲۳۵: ۹7- 122.
فردوسی، ابوالقاسم. (۱۳۷۶). شاهنامۀ فردوسی؛ متن انتقادی از روی چاپ مسکو. به کوشش سعید حمیدیان. تهران: قطره. چاپ چهارم.
قیصری، مجید. (۱۳۹۱). شمّاس شامی. تهران: افق. چاپ چهارم.
کاستانیو، پل. (1387). راهبردهای نمایشنامهنویسی جدید، رویکردی زبان بنیاد به نمایشنامهنویسی. ترجمۀ مهدی نصراللّٰهزاده. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی (سمت).
گاردر، یوستاین. (1390). دختر پرتقالی. ترجمۀ مهوش خرمیپور. تهران: تندیس. چاپ هشتم.
ماتیسن، مری شارلوت. (1394). پَر. ترجمۀ میمنت دانا. تهران: انتشارات پر.
مارتین، والاس. (۱۳۹۱). نظریههای روایت. ترجمۀ محمد شهبا. تهران: هرمس. چاپ پنجم.
مطیعی، منوچهر. (۱۳۶۲). میراث. بیجا: مجرد.
مکاریک، ایرنا ریما. (۱۳۹۰). دانشنامۀ نظریههای ادبی معاصر. ترجمۀ مهران مهاجر و محمد نبوی. تهران: آگه. چاپ چهارم.
وولف، ویرجینیا. (۱۳۸۳). اتاقی از آن خود. ترجمۀ صفورا نوربخش. تهران: نیلوفر.
هرمن، دیوید. (1388). روایتشناسی ساختارگرا. ترجمۀ محمد راغب. فصلنامۀ هنر. شمارۀ 82: 30-38.
یان، مانفرد. (1397). مبانی روایتشناسی: مبانی نظریۀ روایت. ترجمۀ محمد راغب. تهران: ققنوس.
یثربی، چیستا. (1396). شیدا و صوفی. تهران: قطره.
Bakhtin, Michel. (1981). The Dialogic Imagination: Four Essays (Trans). Michael Holquist. Austin: University of Texas Press.
Rimmon-kennan, Shlomith. (1983). Narrative Fiction: Contemporary Poetics. London: Methuen
