The Function of Shia Imams in Safavid-Era Narrative Literature

Document Type : Research Article

Author

Mehrdad Alizade Shaarbaf

PhD Graduate of Persian Language and Literature

10.22067/jls.2026.93617.1711

Abstract

During the Safavid era, stories, in addition to providing entertainment, played a significant role in advancing political objectives and shaping social norms. One of the most important manifestations of the political and social function of narrative literature in this period is the prominent role of Shia Imams. By incorporating Shia Imams into fictional texts, storytellers aimed to cultivate a religious discourse among the masses and promote the ruling ideology. This study analyzes the role of Shia Imams in Safavid-era narratives by examining their functions across four domains: (1) propagating the Shia faith, (2) legitimizing the Shia faith, (3) serving as models of heroism, and (4) converting non-Muslims (non-Shias) to Islam (Shia). The results indicate that the traditional heroes of Iranian narratives and tales—typically kings or princes—were transformed into Shia Imams, whose primary function was religious discourse formation. Similarly, the superheroes of earlier popular tales became accessible, populist figures whose mission centered on the propagation of the Shia faith.

Keywords

Shia

Safavid era

narrative literature

religious discourse

Shia Imams

Subjects

• folks

---

Authors retain the copyright. This is an open access article distributed under Creative Commons Attribution 4.0
International License (CC BY 4.0). https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

References

جعفری حسینی، م.م. ت. (1392). بوستان خیال. تهران: فرهنگستان هنر.

جنگ‌نامة امام علی یا داستان جنگ‌های حضرت محمد و حضرت عل (نسخه‌خطی) بی‌تا. بی‌نا.

حموی، م. ا. ( 1389). منهج الفاضلین فی معرفه ائمه کاملین. به تصحیح سعید نظری توکلی. قم: مؤسسۀ بوستان کتاب.

حموی، م. ا. ( 1363). أنیس‌المومنین. تهران: بنیاد بعثت.

خلیلی، ن. ( 1392). گفتمان نجات‌بخشی در ایران عصر صفوی. تهران: علمی و فرهنگی.

خوسفی، ا. ( 1382). برگزیدۀ خاوران‌نامه. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

بدون تاریخ. داستان کوه قاف (نسخه‌خطی) شماره: 12090.

دشتی، م. ( 1378). قصه‌های عامیانه در عصر صفوی. ادبیات داستانی، شماره 52. زمستان. صص 10-17.

ذوالفقاری، ح.، و حیدری، م. (1395). ادبیات مکتبخانه‌ای ایران. تهران: چشمه.

روملو، ح. ( 1384). احسن‌التواریخ. به تصحیح عبالحسین نوایی. تهران: اساطیر.

طرسوسی، ا. ح. (1380). ابومسلم‌نامه. به تصحیح حسین اسماعیلی. تهران: قطره، معین و انجمن ایرانشناسی فرانسه.

غزوه‌المجاهدین (نسخه‌خطی) شماره:‌ 16737/838. بی‌تا.

فخرالزمانی قزوینی، ع. ( 1392). طرازالاخبار. مقدمه، تصحیح و تعلیقات از سید کمال حاج‌سید جوادی. تهران: فرهنگستان هنر.

فلسفی، ن. ( 1333). تاریخ قهوه و قهوه‌خانه در ایران. سخن، دورۀ 5، ش 4. فروردین. صص 258-268.

کالمار، ژ. ( 1379). آیین‌ها و اقتدار تشیع، تحکیم تشیع صفوی. ترجمۀ یدالله آقاعباسی. تهران: انجمن هنرهای نمایشی ایران.

محجوب، م. ج. (1386). ادبیات عامیانۀ ایران . به‌کوشش حسن ذوالفقاری. تهران: چشمه.

منزوی، ا. ( 1348). فهرست نسخه‌های خطی فارسی. تهران: موسسۀ فرهنگی منطقه‌ای.

میرزا سمیعا. ( 1378). تذکره الملوک. به کوشش محمد دبیرسیاقی. تهران: امیرکبیر.

واعظ هروی، ع. ح. ( بی‌تا). کلیات هفت جلدی کتاب مختارنامه. تهران: حسینی.