بازگیر، م. (۱۴۰۰).رمز و اسطورۀ آینه در شعر سنایی. فصلنامۀ زبان و ادبیات فارسی. دورۀ ۱۲. ش ۲۷. صص ۳۰-۱۵.
براهنی، ر. (۱۳۸۰). طلا در مس. ج ۱. تهران: نگاه
بیدل دهلوی، ع. (۱۳۶۸). دیوان مولانا بیدل دهلوی. تصحیح خال محمد خسته. تهران: فروغی.
پورنامداریان، ت. (۱۳۷۴). سفر در مه (تأملی در شعر احمد شاملو). تهران: چشموچراغ.
زیپولی، ر. (۱۳۴۶). آینه در شعر فرخی، سعدی و حافظ. تهران: فردوس.
سارتر، ژ. پ. (۱۳۸۸). ادبیات چیست؟. ترجمۀ ابوالحسن نجفی. چ ۸. تهران: نیلوفر.
سلیمان زاده، ل.، و شادمنان، م.، و آریان، ح. (۱۳۹۸).تحلیل استعاری آب و آیینه در اشعار بیدل. فصلنامۀ زیباییشناسی ادبی. دورۀ ۴۲. ش ۱۰. صص ۲۲-۱.
سنایی، ا. م. آ. (۱۳۶۲). دیوان سنایی. به اهتمام سید محمدتقی مدرس رضوی. تهران: کتابخانة سنایی.
شاملو، ا. (۱۴۰۰). مجموعه آثار احمد شاملو (دفتر یکم: شعرها ۱۳۷۸-۱۳۲۳). چ ۱۲. تهران: نگاه.
شفیعی کدکنی، م. ر. (۱۳۶۸). موسیقی شعر. چ ۲. تهران: آگه.
شفیعی کدکنی، م. ر. (۱۳۸۹). شاعر آینهها. تهران: آگاه.
شفیعی کدکنی، م. ر. (۱۳۹۰). با چراغ و آینه (در جستجوی ریشههای تحول شعر معاصر ایران). تهران: سخن.
شفیعی کدکنی، م. ر. (۱۳۹۱). رستاخیز کلمات. تهران: سخن.
طاهباز، س. (۱۳۸۹). مجموعۀ کامل اشعار نیما یوشیج. تهران: نگاه.
عطار نیشابوری، ف. (۱۴۰۳). دیوان عطار. به اهتمام بدیعالزمان فروزانفر. چ ۱۱. تهران: آگاه
فراشاهی نژاد، ی. (۱۳۹۸).نگاهی به پارادایم قدسی در فلسفه ادبیات و هنر معاصر ایران.
دو فصلنامۀ پژوهشهای بینرشته ای ادبی. ش ۲. صص ۲۰۶-۱۷۷.
فرخزاد، ف. (۱۳۹۶). دیوان کامل فروغ فرخزاد. تهران: ولیعصر.
کریمی حکاک، ا. (۱۳۸۴). طلیعۀ تجدد در شعر فارسی. ترجمۀ مسعود جعفری. تهران: مروارید.
لیکاف، ج.، و جانسون، م. (۱۴۰۱). استعارههایی که با آنها زندگیمیکنیم. ترجمۀ جهانشاه میرزابیگی. چ ۴. تهران: آگاه.
مختاری، م. (۱۳۸۷). چشم مرکب (نواندیشی از نگاه شعر معاصر). تهران: توس.
مولوی، ج. (۱۳۷۶). کلیات شمس تبریزی. تصحیح بدیعالزمان فروزانفر. تهران: امیرکبیر.
ناتل خانلری، پ. (۱۳۶۷). هفتاد سخن. ج ۱. تهران: طوس.
نیکبخت، م. (۱۳۸۰). فروغ از گمشدگی تا رهایی. اصفهان: مشعل.
محمدخانی. ز. (۱۳۹۴).بازخوانی انسانگرایی در ادبیات فارسی. مجموعه مقالههای دهمین همایش بینالمللی ترویج زبان و ادب فارسی. صص ۴۰-۲۵.
مردیها، م. (۱۴۰۰).تحول معنایی عقل و عشق در شعر فارسی. دو فصلنامۀ پژوهشهای بینرشتهای ادبی. دورۀ ۳. ش ۶. صص ۳۴۵-۳۲۷.
نجف زاده، م.، و فیله کش، م.، و جوانمرد، س. (۱۳۹۲).سیر تحول مفهومی شب در شعر فارسی. فصلنامۀ پژوهش زبان و ادبیات فارسی. ش ۳۰. صص ۱۲۱-۹۵
Heidegger, M. (1975). Poetry, language, thought (A. Hofstadter, Trans.): Harper & Row New York
Huxley, A. (1963). Literature and Science Harper & Row.
