رمان آنلاین یکی از پیامدهای ظهور اینترنت در قرن بیست و یک است که با ظهور شبکههای اجتماعی و پیامرسانها و اقبال کاربران اینترنت به این شبکهها رواج بیشتری یافت. نویسندگان تازهکار و جوان ایرانی برای معرفی خود و انتشار آثارشان، فعالیت خود را در شبکههای اجتماعی توییتر، فیسبوک، اینستاگرام، تلگرام و... آغاز کردند. در میان شبکههای اجتماعی، تلگرام در ایران به دلیل ویژگیهایی که داشت بستر مناسبتری برای نویسندگان و خوانندگان رمان آنلاین فراهم آورد و به همین دلیل با اقبال بیشتری روبهرو شد. این پژوهش تلاش دارد با اتخاذ رویکردی گونهشناسانه و براساس مفاهیم و نظریات مطرح در حوزه ادبیات الکترونیک به بررسی ویژگیهای رمان آنلاین تلگرامی بپردازد. بررسی انجام شده نشان میدهد این رمانها با توجه به قابلیتهای پلتفرم تلگرام در سه بستر کانال، گروه و ربات ارائه می-شوند، اما شکل غالب رمان تلگرامی، رمانهایی است که در کانالهای تلگرامی منتشر میشوند. قسمتهای مختلف هر رمان در فواصل زمانی معیّن در این کانالها منتشر میشوند که اصطلاحاً به آن «پارتگذاری» میگویند. از منظر ادبیات الکترونیک، رمان تلگرامی به مثابه یکی از زیرگونههای «نوشتار شبکهای» و نسل سوم ادبیات الکترونیک (ادبیات موبایلی) سه ویژگی از ویژگیهای بنیادین ادبیات الکترونیک (وابستگی به محاسبات رایانشی، ماهیت تعاملی، چندرسانگی) را در خود پرورانده و از ویژگی چهارم (سختپیمایی و غیرخطی بودن) فاصله گرفته است. بر این اساس، «ابتنا بر محاسبات رایانشی شبکهای»، «ویرایش و تغییرپذیری»، «تعامل خواننده با نویسنده» و «بهرهگیری از قابلیت چندرسانهای» و «سادگی و فاصلهگیری از سختپیمایی» از ویژگیهای رمان تلگرامی است.
