آلموند، یان. (1390). تصوف و ساختارشکنی: بررسی تطبیقی آراء دریدا و ابن عربی. ترجمۀ فریدالدین رادمهر. تهران: پارسه.
باختین، میخائیل. (1387). تخیل مکالمهای: جستارهایی دربارۀ رمان. ترجمۀ رؤیا پورآذر. تهران: نی.
بالو، فرزاد و حبیبالله عباسی. (1394). «تحلیل رابطۀ انسان و خدا در میراث عرفانی ابوالحسن خرقانی با الهام از نظریۀ «من» و «تو» ی مارتین بوبر. ادبیات عرفانی. سال 7. شماره 12. صص 71-43.
بالو، فرزاد؛ نیکفر، مرجان. (1397). «بررسی رابطۀ حافظ و خدا در ساحت همسخنی و گفتوگویی». سالنامه حافظپژوهی. دفتر 21. صص 57-37.
بوبر، مارتین. (الف) (1380). من و تو. مترجم ابوتراب سهراب، الهام عطاردی. تهران: مجموعه سپهر اندیشه.
بوبر، مارتین. (ب) (1380). کسوف خداوند: مطالعاتی در باب رابطۀ دین و فلسفه. مقدمۀ رابرت ام.سلترز. ترجمۀ عباس کاشف، ابوتراب سهراب. تهران: نشر و پژوهش فروزان روز.
پژوهنده، لیلا. (1384). «فلسفه و شرایط گفتوگو از چشمانداز مولوی با نگاهی به آرای باختین و بوبر». مقالات و بررسیها. دفتر 77. صص 11-34.
زینلی، راضیه؛ علیزمانی، امیرعباس. ( 1389). جایگاه دیگری و اخلاق از منظر کیرکگور. جستارهای فلسفۀ دین. انجمن علمی فلسفۀ دین ایران. سال هشتم. شمارۀ اول. (صص 62-37).
سارتر، ژان پل. (1389). هستی و نیستی. ترجمۀ عنایتالله شکیباپور. مؤسسۀ انتشارات شهریار.
سروش، عبدالکریم. (1384). قمار عاشقانه شمس و مولانا. چاپ هفتم. تهران: مؤسسۀ فرهنگی صراط.
شریفزاده، رحمان. (1397). مذاکره با اشیاء: برونولاتور و نظریۀ کنشگر- شبکه. تهران: نی.
شوپنهاور، آرتور. (1388). جهان همچون اراده و تصور. ترجمۀ ای جی پین و رضاولی یاری. تهران: مرکز.
ضیمران، محمد. (1392). ژاک دریدا و متافیزیک حضور. تهران: هرمس.
علیا، مسعود. (1388). کشف دیگری همراه با لویناس. تهران: نشر نی.
فری، لوک. (1383). انسان و خدا یا معنای زندگی. ترجمۀ عرفان ثابتی. تهران: ققنوس.
فعالی، محمدتقی. (1387). تجربۀ دینی و مکاشفۀ عرفانی. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
کاکاوند، رشید؛ یعقوبیجنبهسرایی، پارسا. (1399). «پایانبندی در غزلیات شمس: کنشهای گفتاری و وجوه وانمایی حضور». فصلنامه علمی-پژوهشی نقد ادبی. س 13. ش 50. (صص 133-107).
کوزنزهوی، دیوید. (1385). حلقۀ انتقادی. مترجم مراد فرهادپور. تهران: روشنگران و مطالعات زنان.
کین، سم. (1397). گابریل مارسل. ترجمۀ مصطفی ملکیان. تهران: هرمس.
گرماس، آلژیردا ژولین. (1389). نقصان معنا. ترجمه و شرح حمیدرضا شعیری. تهران: علم.
لویناس، امانوئل. (1392). از وجود به موجود. ترجمۀ مسعود علیا. تهران: ققنوس.
. (1391). زمان و دیگری. مترجم مریم محیط شاهی. تهران: شرکت نشر نقد افکار.
معین، مرتضیبابک. (1396). ابعاد گمشدۀ معنا در نظام روایی کلاسیک؛ «نظام معنایی تطبیق یا رقص در تعامل». تهران: انتشارات علمی فرهنگی.
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد. (1391). کلیات شمس یا دیوان کبیر. تصحیح بدیعالزمان فروزانفر. تهران: بهنود.
لچت، جان. (1383). پنجاه متفکر بزرگ معاصر از ساختارگرایی تا پسامدرنیته. ترجمۀ محسن حکیمی. تهران: خجسته.
وُمک، پیتر. (1396). دیالوگ. مترجم مژده ثامتی. تهران: نشرحکمت سینا.
هان، بیونگ چول. (1397). تقلای اروس. ترجمۀ آزار باسقیان. تهران: نشر اسم.
هگل، گ؛ و. ف. (1387). خدایگان و بنده. ترجمۀ حمید عنایت. تهران: خوارزمی.
هولکوئیست، مایکل. (1395). مکالمهگرایی میخاییل باختین و جهانش. ترجمۀ مهدی امیرخانلو. تهران: نیلوفر.
یعقوبی جنبهسرایی، پارسا. (1398). «حاشیه در عرفان: از فراخوانی حاشیهها تا گذر از بازی متن و حاشیه». فصلنامۀ علمی‑پژوهشی نقد ادبی. س 11.ش 44. (صص 203-169).
. (1396). «منطق حاشیه در مثنوی: سبک ایضاحی و اقتدار مؤلف–راوی». دو فصلنامۀ علمی‑پژوهشی. ادبیات عرفانی دانشگاه الزهرا. سال نهم. ش 17. (صص 165-141).
