در کتاب چین نامه که به تازگی تصحیح و حاشیه نویسی شده است، واژههای فارسی فراوانی یافت میشود که در هند تحول معنایی یافته است؛ واژگانی که بدون دانستن معنای آنها در زبان هندی، درک دقیق متن، دشوار و در مواردی ناممکن خواهد بود. با توجه به این که تا کنون فرهنگ جامعی برای آن دسته از لغات فارسی که در هند تحول معنایی یافتهاند نوشته نشده است، برای تصحیح و تحشیۀ این اثر ناگزیر باید از فرهنگ هایی بهره برد که لغاتی از این دست را به صورت پراکنده دربرگرفته اند. در این مقاله این واژگان استخراج، دستهبندی و معنا شده اند. توجه به این دست واژگان علاوه بر این که به مطالعۀ دقیق تر متن کمک خواهد کرد، در بررسی ترجمه و تحشیۀ آن و همچنین بر تصحیح و گزینش نسخۀ اساس نیز تأثیر بسزایی خواهد گذاشت.
