بررسی نظری و کاربردی «روایت اول شخص جمع» (در پنج داستان کوتاه از هوشنگ گلشیری)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی.

نویسندگان

1 پیام نوز

2 دانشگاه خلیج فارس بوشهر

چکیده

روایت اول شخص جمع (ماروایت)، شیوهای است که از حدود صد سال پیش در داستان‌نویسی به کار رفته و از نزدیک به دو دهة پیش، توجه روایت‌شناسان و منتقدان را به خود جلب کرده ‌است. در پاره‌ای از تحقیقات، ویژگی‌ها و صفات ممیزة این نوع روایت بررسی شده و در برخی دیگر، به جنبه‌های کاربردی آن توجه شده است. در‌ این مقاله، ابتدا آرای سه محقق: ‌یوری مارگولین،‌ برایان ریچاردسون و آمیت مارکوس تشریح شده و سپس پنج داستان کوتاه از هوشنگ گلشیری، بر پایۀ این مباحث نظری بررسی شده است. کوشش بر آن بوده است تا از ‌یک سو کارایی‌ مباحث نظری سنجیده شود و از سوی دیگر، برخی ابعاد پنهان‌ این داستان‌ها، شناسایی و بیان گردد. نتیجۀ‌ این تحقیق نشان می‌دهد که اگرچه مباحث نظری موجود در تحلیل متن، کارایی شایان توجهی دارد، ‌هنوز ابعاد ناشناختة بسیاری در این شیوه از روایت میتوان یافت. همچنین نتیجۀ این بررسی، حکایت از آن دارد که گلشیری، انواع مختلفی از «ما روایت» را به کار گرفته و خلاقیت‌های ویژهای در این شیوة روایت‌گری داشته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Theoretical and Practical Study on "First Person Plural Narrative" (in Five Short Stories of Hooshang Golshiri)

نویسندگان [English]

  • Abbas Jahedjah 1
  • Leila Rezaei 2
چکیده [English]

First person plural narrative (“we” narrative) is a style which started one hundred years ago in writing fiction; however, it is only for two decades that critics have come to pay attention to it. In some studies, special features of this type of narrative have been the main focus of concern and, in some others, its practical aspects have been examined. In this article, first we describe the theories of three critics: Uri Margolin, Brian Richardson and Amit Marcus. Then, five short stories of Hooshang Golshiri are analyzed based on these theories. We have tried to examine the applicability of the theories on one hand and to recognize some unknown dimensions of the stories on the other. The result shows that although these theories are useful in text analysis, there are still many unknown aspects in this form of narrative. The result also shows that Golshiri has employed various forms of the “we” narrative in a creative way.

کلیدواژه‌ها [English]

  • narrative
  • first person plural narrative
  • “we” narrative
  • Hooshang Golshiri