صاحبان قدرت سیاسی به مثابۀ دیگری در نامه‌های امام محمّد غزّالی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی.

نویسندگان

1 گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

2 گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی. دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی. دانشگاه فردوسی. مشهد. ایران

چکیده

نویسندگان این مقاله، با هدف روشن کردن عقیدۀ حقیقی امام محمّد غزّالی در مورد صاحبان قدرت سیاسی، با استفاده از مدل تئون ون‌دایک به بررسی حضور آنان به مثابۀ دیگری در متن نامه‌های غزّالی می‌پردازند. پس از تعیین بخش‌هایی از متن مکاتیب غزّالی که در آنها با صاحبان قدرت سیاسی به منزلۀ دیگری برخورد شده است، ابزارهای مورد استفادۀ غزّالی در جهت بازنمایی منفی آنان را معرّفی می‌کنیم. با بررسی شیوۀ استفاده از این ابزارها، روشن می‌شود که نگاه غزّالی به صاحبان قدرت سیاسی به مثابۀ دیگری بیشتر معطوف به ویژگی «گمراه بودن» و حاکی از ترحّم است. در نتیجه، غالب استراتژی‌های وی به جای سرکوب دیگری و مقابله با او در جهت ترغیب دیگری به تغییر به کار می‌رود. غزّالی در میان دو دستۀ «شاهان» و «وزرا»، غالباً به وزرا می‌پردازد و در برخورد با شاه، احتیاط و ملاحظه‌کاری موجب کاربرد شیوه‌های بالا بردن تفسیرپذیری متن می‌شود. تأثیر مطالعات فلسفی غزّالی در عدم قطعی‌نگری، در نظر گرفتن احتمال تغییر دیگری، کاربرد قیود تردید و صراحت بالای متن نمایان است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Political Rulers as the Other in Al-Ghazali's Letters

نویسندگان [English]

  • mohammad javad mahdavi 1
  • Maryam Salehinia 2
  • maryam ayad 1
1 persian language and literature dept, faculty of letters and humanities. ferdowsi university. mashhad.iran
2 persian language and literature dept. faculty of letters and humanities. ferdowsi university. mashhad. iran
چکیده [English]

To shed light on the real belief of Abu Hamid Al-Ghazali about political rulers, authors of this paper study the presence of political rulers as the Other in Al-Ghazali's letters. After appointing those parts of the text in which he encounters with political rulers as the Other, we introduce Al-Ghazali's tools for giving a negative presentation of them. Considering his way of using these tools, we enlight that Al-Ghazali's view of political rulers as the Other is oriented to the feature of "being misguided" and indicates his pity. So, instead of squashing and combating the Other, Al-Ghazali uses most of his strategies to encourage the Other to change. Among the two groups of "kings" and "ministers", Al-Ghazali usually engages in ministers and his caution and consideration causes the use of the techniques that increase the text's interpretability. The influence of Al-Ghazali's philosophical studies is apparent in his considering about the chance of change for the Other, using irritation adverbs and the text's high unambiguity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Al-Ghazali's Maktib
  • Political Powers
  • the Other
  • CDA
  • VanDijk