افشار، ا.(1347). کتابشناسی فردوسی. تهران: انجمن آثار و مفاخر ملی.
آیدنلو، س. (1396). «جامهای ویژۀ چند شخصیّتِ داستانی و تاریخی در متون ایرانی». پژوهشهای ایرانشناسی، 7(1)، 1‑14.
بیانی، خ. (1379). تاریخ نظامی ایران دورۀ صفویه. تهران: زرین قلم.
حاجی خلیفه. (1941). کشف الظنون فی اسماءالکتب و الفنون. ج 2، به تصحیح محمد اشرفالدین. لبنان: دار احیاء التراث العربی.
حسینی فسایی، ح. (1381). فارسنامۀ ناصری. به تصحیح منصور رستگار فسایی. تهران: امیرکبیر.
خورشاهبن قباد. (1379). تاریخ ایلچی. به تصحیح و تحشیۀ محمدرضا نصیری. تهران: انجمن آثار و مفاخر ملی.
دهخدا، ع.(1377). لغتنامه. زیر نظر محمد معین و سیدجعفر شهیدی. تهران: دانشگاه تهران
ریاحی، م، ا. (1369). زبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی. تهران: پاژنگ
شاهنامۀ منسوب به محرمی. نسخۀ خطی به شمارۀ 74642. تهران: مجلس.
شیروانى، ز. (1362). بستان السیاحة. تهران: سنایی.
شیشمان، ب.، و کوزوباش، م. (2008). تأثیر شاهنامه بر فرهنگ و ادبیات ترک. استانبول: اتوکن.
صحرایی، قاسم. (1390). «پژوهشی در نامههای شاهنامهی فردوسی». متنپژوهی ادبی. 15(50)، 133-157.
غیاثالدین، م.( 1362). فرهنگ غیاث اللغات.با تصحیح محمد دبیرسیاقی. تهران:کانون معرفت.
فردوسی، ا. (1393). شاهنامه. به کوشش جلال خالقی مطلق. تهران: دایرهالمعارف اسلامی.
فردوسی، ا. (بی تا). شاهنامه. به کوشش ترنر ماکان. کلکته.
قره چانلو، ح. (1380). جغرافیاى تاریخى کشورهاى اسلامى ج1. تهران: سمت.
مشکور، م، ج. (1350) اخبار سلاجقۀ روم. به اهتمام محمدجواد مشکور. تهران: کتابفروشی تهران
معزّی، م. (1362). کلیات دیوان. با مقدمه و تصحیح ناصر هیری. تهران: مرزبان.
مول، ژ. (1354). دیباچه شاهنامه. ترجمۀ جهانگیر افکاری. تهران: شرکت سهامی کتابهای جیبی.
نظامی عروضی. (1328). چهار مقاله. به تصحیح محمد قزوینی. به کوشش محمد معین. تهران: ارمغان.
نوایی، عب. (1356). اسناد و مکاتبات تاریخی ایران از تیمور تا شاه اسماعیل. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
نوروزی، ی.، و آببرین، س. (1395). «شاهنامه در ادبیات ترکی». فصلنامۀ ادبیات تطبیقی. شماره 4، 116‑139.
