نامهای جغرافیایی واژگانی هستند که در طول تاریخ برای نامیدن یک مکان ساخته شده و به کار رفتهاند. بررسی این نامها از دیدگاه زبانشناسی تاریخی میتواند ما را در به دست آوردن آگاهیهای تاریخی از زبان و فرهنگ مردمان ساکن در آن ناحیه یاری دهد. این مقاله، پس از تعریف جاینام، جاینامشناسی و رابطة آن با زبانشناسی تاریخی و ریشهشناسی را نشان میدهد. پس از آن به دسته بندی جاینامها پرداخته و در هر مورد مثالهایی به ویژه از استان همدان ارائه میکند. سپس روشی برای مطالعۀ جاینامها ارائه نموده و به تشریح منابع مورد استفاده در جاینامشناسی ایران و ضرورت تدوین فرهنگ جاینامها میپردازد. کلیدواژهها: جاینامشناسی، زبانشناسی تاریخی، ریشهشناسی، فرهنگ جاینامها.
