نامهای جغرافیایی واژگانی هستند که در طول تاریخ برای نامیدن یک مکان ساخته شده و به کار رفتهاند. بررسی این نامها از دیدگاه زبانشناسی تاریخی میتواند ما را در به دست آوردن آگاهیهای تاریخی از زبان و فرهنگ مردمان ساکن در آن ناحیه یاری دهد. این مقاله، پس از تعریف جاینام، جاینامشناسی و رابطة آن با زبانشناسی تاریخی و ریشهشناسی را نشان میدهد. پس از آن به دسته بندی جاینامها پرداخته و در هر مورد مثالهایی به ویژه از استان همدان ارائه میکند. سپس روشی برای مطالعۀ جاینامها ارائه نموده و به تشریح منابع مورد استفاده در جاینامشناسی ایران و ضرورت تدوین فرهنگ جاینامها میپردازد. کلیدواژهها: جاینامشناسی، زبانشناسی تاریخی، ریشهشناسی، فرهنگ جاینامها.
احدیان, محمد مهدی, و بختیاری, رحمان. (1388). درآمدی بر جاینامشناسی ایران. جُستارهای نوین ادبی, 42(2), 181-199. https://doi.org/10.22067/jls.v42i2.4190
MLA
احدیان, محمد مهدی, و بختیاری, رحمان. "درآمدی بر جاینامشناسی ایران", جُستارهای نوین ادبی, 42, 2, 1388, 181-199. doi: 10.22067/jls.v42i2.4190
HARVARD
احدیان محمد مهدی, بختیاری رحمان. (1388). 'درآمدی بر جاینامشناسی ایران', جُستارهای نوین ادبی, 42(2), pp. 181-199. doi: 10.22067/jls.v42i2.4190
CHICAGO
محمد مهدی احدیان و رحمان بختیاری, "درآمدی بر جاینامشناسی ایران," جُستارهای نوین ادبی, 42 2 (1388): 181-199, doi: 10.22067/jls.v42i2.4190
VANCOUVER
احدیان محمد مهدی, بختیاری رحمان. درآمدی بر جاینامشناسی ایران. جُستارهای نوین ادبی. 1388;42(2):181-199. doi: 10.22067/jls.v42i2.4190
