این مقاله به بررسی و تحلیل کمی و کیفی پژوهش های فردوسی شناسی پرداخته و هدف آن توصیف، تحلیل و طبقه بندی کلیة کتاب هایی است که پس از انقلاب اسلامی در زمینة فردوسی و شاهنامة او نگاشته شده است. دستاورد های این پژوهش نشان دهندة آن است که تمام آثار و تألیفات فردوسی شناسی را می توان در سه دستة اصلی: پژوهش های بنیادی، کاربردی و توسعه ای، و در 14 شاخة جزیی تر قرار داد. درگروه اول نویسندگان به تبیین و تحلیل مسائل مفهومی در شاهنامه پرداختهاند؛ درگروه دوم زمینه های پژوهش را دربارة شاهنامه و فردوسی، به طریق علمی ـ پژوهشی، فراهم آورده اند و در گروه سوم پژوهش های دیگران را دربارة فردوسی و شاهنامه، در ابعاد مورد نظر، توسعه بخشیده اند. چشم انداز پژوهش نشان دهندة آن است که بیشترین پژوهش ها با روش تحلیلی انجام یافته است. روش این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است که با تکیه بر منابع کتابخانه ای انجام شده است.
صادقی,مریم و قربانی پور,زهرا . (1390). بررسی و تحلیل کتابشناسی فردوسی از سال 1357 تا سال 1387. جُستارهای نوین ادبی, 44(2), 57-80. doi: 10.22067/jls.v44i2.12622
MLA
صادقی,مریم , و قربانی پور,زهرا . "بررسی و تحلیل کتابشناسی فردوسی از سال 1357 تا سال 1387", جُستارهای نوین ادبی, 44, 2, 1390, 57-80. doi: 10.22067/jls.v44i2.12622
HARVARD
صادقی مریم, قربانی پور زهرا. (1390). 'بررسی و تحلیل کتابشناسی فردوسی از سال 1357 تا سال 1387', جُستارهای نوین ادبی, 44(2), pp. 57-80. doi: 10.22067/jls.v44i2.12622
CHICAGO
مریم صادقی و زهرا قربانی پور, "بررسی و تحلیل کتابشناسی فردوسی از سال 1357 تا سال 1387," جُستارهای نوین ادبی, 44 2 (1390): 57-80, doi: 10.22067/jls.v44i2.12622
VANCOUVER
صادقی مریم, قربانی پور زهرا. بررسی و تحلیل کتابشناسی فردوسی از سال 1357 تا سال 1387. جُستارهای نوین ادبی. 1390;44(2):57-80. doi: 10.22067/jls.v44i2.12622
