قرآن کریم. (1378). ترجمۀ الهی قمشهای. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
آرزوی اکبرآبادی، سراجالدین علیخان. (1991). مثمر. با مقدمه و تصحیح ریحانه خاتون. پیش لفظ از ابواللیث صدیقی. پاکستان.
. (1977). سراج منیر. ضمیمۀ کارنامۀ منیر لاهوری. مقدمه، تصحیح و تحشیۀ سید محمد اکرم. مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان. اسلامآباد.
. (1401ه.ق). تنبیهالغافلین. با مقدمه و تصحیح و تحشیه سید محمد اکرم «اکرام». لاهور. دانشگاه پنجاب.
آرینپور، یحیی. (1372). از صبا تا نیما. تهران: زوار.
آزادبلگرامی، محمدعلی. (1255). خزانۀ عامره. نسخۀ خطی موجود در کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران.
. (1382). غِزلانالهند. تصحیح سیروس شمیسا. تهران: صدای معاصر.
ابیطالب، علی. (1351). نهجالبلاغه. ترجمه و شرح علیقلی فیض الاسلام. تهران: سرای امید.
اسکولز، رابرت. (1383). ساختارگرایی در ادبیات. ترجمۀ فرزانه طاهری. تهران: آگاه.
بیدل دهلوی، عبدالقادر. (1384). دیوان.2 جلد. به تصحیح خلیلالله خلیلی. تهران: سیمای دانش.
تفتازانی، سعدالدین .(1392).الاصباح فی شرح تلخیص المفتاح المعروف بالمطول با حواشی ادیب دُرّه صوفی. قم: دارالحجه.
حزین لاهیجی، شیخ محمد علیبن ابیطالببن عبدالله. (1350). دیوان حزین لاهیجی. با تصحیح، مقابله و مقدمۀ بیژن ترقی. تهران: کتابفروشی خیام.
حسنپور آلاشتی، حسن. (1384). سبکشناسی غزل سبک هندی. تهران: سخن.
جام هروی، سیف. (1399). جامع الصنایع و الاوزان. تصحیح زینب صادقینژاد. تهران: بنیاد موقوفات محمود افشار.
خاقانی، محمد. (1387). جلوههای بلاغت در نهجالبلاغه. قم: موسسۀ فرهنگی و اطلاعرسانی تبیان.
روایی، محمد. (1365). دستور زبان فارسی. با همکاری جهانگیر معصومی. تهران: علوی.
زرینکوب، عبدالحسین. (1371). شعر بیدروغ، شعر بینقاب. تهران: علمی.
سعدی شیرازی، مصلحالدین. (1381). گلستان سعدی. تصحیح و توضیح غلامحسین یوسفی. تهران: خوارزمی.
سنایی، ابوالمجد مجدود بن آدم.(1354). دیوان. تصحیح محمّد تقی مدرّس رضوی. تهران: سنایی.
شمس لنگرودی. (1372). سبک هندی و کلیم کاشانی. تهران: مرکز.
شمیسا، سیروس. (1378). نگاهی تازه به بدیع. تهران: فردوس.
صفوی، کوروش. (1381). نگاهی به چگونگی پیدایش سبک هندی در شعر منظوم فارسی. مندرج در زبان و ادب. شماره 15. صص 21-46.
صهبایی دهلوی مولوی، امامبخش. (1906). شرح سه نثر ظهوری. لکهنو: مطبع نولکشور.
. (1978). کلیات صهبایی. جلد اول. جمعآوریشده: منشی دیندیال. کانپور: مطبع نظامی.
. (1295ه). شرح مینابازار. کانپور: مطبع نولکشور.
فتوحی، محمود رودمعجنی. (1385). نقد خیال: نقدِ ادبی در سبکِ هندی. تهران: سخن.
فطرت، حسن عباس. (1384). احوال و آثار آزاد بلگرامی. تهران: انتشارات محمود افشار یزدی.
فکرت، محمد آصف. (1353). گزیدۀ آثار امیر خسرو دهلوی. افغانستان: وزارت اطلاعات و کلتور افغانستان.
فقیر دهلوی، شمسالدین. (1887). حدائقالبلاغه. لکهنو: چاپ سنگی.
میـرزا خـان بـن فخرالدیـن محمـد. (1354). تحفـة الهنـد. تصحیـح نورالحسـین انصـاری. تهران: بنیـاد فرهنـگ ایـران.
هاشمی محموده. (1996م). تحول نثر فارسی در شبهقاره در دورۀ تیموریان متأخر. اسلامآباد: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان.
هاوکس، ترنس. (1377). استعاره. ترجمۀ فرزانه طاهری. تهران: مرکز.
مقاله
حمیدیان، سعید. (1347). مهاجرت شعرا به هند در عصر صفویه. وحید. شمارۀ 5. صص:505-507 و 669-672.
فتوحی رودمعجنی، محمود. (1387). ساخت شکنی بلاغی نقش صناعات بلاغی در شکست و واسازی متن. فصلنامۀ نقد ادبی. پاییز. دورۀ 1. شماره 3. از صفحۀ 109 – 135.
نورانـی وصـال، عبدالوهاب. (1371). سـبک هندی و وجهتسمیۀ آن در صائـب و سـبک هنـدی. بـه کوشـش محمـد رسـول دریاگشـت. تهران: قطره. صـص: 283-295.
نیکخو، عاطفه؛ جهانگرد، فرانک؛ قاسمی، ملیحه. (1395). بررسی ویژگیهای مشترک شعر سبک هندی و مینیاتور مکتب اصفهان. فصلنامهٔ پژوهشهای ادبیات تطبیقی. دورهٔ 4. شمارهٔ3. پاییز 81-108.
پایاننامه
توفیقالهاشمی، معید زکری. (1426ه.ق). المجاز فی أساس البلاغة زمخشری. با راهنمایی خلیل بنیان حسون. دانشگاه بغداد. دوره کارشناسی ارشد رشتۀ هنر.
منابع لاتین
Ricoeur, Paul. (1998). "The Metaphorical Process", in David Stewart, Exploring the philosophy of Religion, 4th ed, prentice-Hall, p. 189-200
